The Purple Folder: een paarse map digitaal maken zonder de ziel te verliezen
door Jeroen Stengs, Front-end developer
Bij ons thuis bestaat er een paarse map. Een echte, fysieke map — door de jaren heen gevuld met recepten van familie en vrienden. Handgeschreven kaartjes, uitgeprinte A4'tjes, knipsels met vlekken erop. Toen ik besloot er een digitale versie van te maken, was de grootste vraag niet hoe, maar wat mag er verloren gaan?
Het antwoord: zo min mogelijk.
Skeuomorfisme is uit de mode — en soms precies goed
De designwereld heeft skeuomorfisme jaren geleden vaarwel gezegd. Flat design won, en terecht: de meeste interfaces hoeven niet op leer of papier te lijken. Maar regels zijn er om te snappen wanneer je ze mag breken.
The Purple Folder is een map. De hele identiteit van het origineel zit in het object: de paarse kaft, het etiket met plakband, de tabbladen. Dus werd de site letterlijk een map op een houten tafel. Je ziet de kaft, je leest "tap to open", en je bladert door tabbladen: voorgerechten, hoofdgerechten, desserts, bakken.
Het gevolg: familieleden die de site openen, herkennen hem meteen. Dat gevoel van herkenning is geen nostalgische gimmick — het is de hele opdracht.
Details die niemand bewust ziet
De meeste tijd ging zitten in dingen die je pas opmerkt als ze er níet zijn. Het plakband op het etiket zit nét niet recht. De kaft heeft een subtiele kras. De houten tafel heeft nerven en vlekken in plaats van een gladde textuur-tegel.
Perfectie is verdacht: een map die er te strak uitziet, voelt als een stockfoto. Imperfectie maakt het echt.
Het moet wél gewoon werken
De valkuil van concept-design is dat de vorm de functie opeet. Daarom gelden er onder de metafoor gewoon harde eisen: recepten zijn doorzoekbaar, de index is één tik verwijderd, nieuwe recepten toevoegen kan zonder handleiding, en alles werkt net zo goed op een telefoon in de keuken als op een laptop.
Een mooi jasje mag nooit een excuus zijn voor een onbruikbare site — juist bij een receptenboek, dat je gebruikt met bloem aan je handen.
De echte les
De paarse map groeit nog steeds. Er komen nog altijd recepten bij, van steeds meer mensen. Dat is misschien wel de mooiste eigenschap van het project: het is geen archief, het is een levend ding dat toevallig een website is geworden.